Blog
De verhalen op deze pagina zijn geïnspireerd op sessies in mijn praktijk.
Twee grote bruine ogen kijken me lachend aan. Moedig vind ik haar. Nog maar kort geleden verloor ze haar partner, volkomen onverwacht. De eerste maanden voelden bijna euforisch, zoveel hulp als ze kreeg. Verliefd, ja verliefd, dàt was het woord.
Nog voor je binnenstapt
“Via via heb ik over je gehoord”, zegt ze. Dan is het even stil. Ik hoor hoe ze zich vermant en woorden verzamelt die niet makkelijk zijn. “Ik heb een zware tijd achter de rug en wil graag een afspraak maken”, vervolgt ze haar verhaal.
Humor als harnas
We zitten tegenover elkaar en maken kennis. Ze vertelt over zichzelf, over haar leven, haar werk en haar geschiedenis. Terwijl ik luister, hoor ik haar wijsheid. En tegelijk raak ik de kluts kwijt. Op elke waardevolle zin volgt een grap, hard en naar binnen gericht.
“En ik ook”
“En ik ook.” Het zijn woorden die ik vaak zacht in mezelf fluister wanneer ik een cliënt begeleid. Een innerlijke erkenning: ik ken dit landschap ook. Vroeger dacht ik dat therapeuten mensen waren bij wie alles vanzelf ging.
Haar eigen plek
Daar zat ze. Aan de andere kant van de tafel. Jarenlang hadden ze elkaar niet gezien. Niet uit onwil, maar uit noodzaak. Zij had afstand nodig gehad om zichzelf terug te vinden. Om te ontdekken wie ze was zonder haar gelukkig te hoeven maken.
Alles hoort erbij
Ik ontvang haar na een verdiepende opleiding Systemisch Werken. Sinds een ingrijpende verlieservaring komt ze regelmatig bij me en is er een mooie band ontstaan. Het is een rijk pad dat ze loopt en dat zich blijft ontvouwen.
Gloed van binnenuit
Na elke sessie wandelde ze het bos in. Over de stille paden liet ze haar lichaam napraten en konden inzichten zacht landen. Vandaag wilde ze iets delen dat in haar was veranderd. Lange tijd voelde schoonheid als macht, gezien worden, invloed hebben.
“Wat stoer van je dat je er zo bijloopt!” Het is een warme dag en ik ben buiten zonder pruik. “Dankjewel”, antwoord ik. “Ja,” vervolgt ze. “Dat moeilijke gedoe van die vrouwen die het verbergen en denken dat niemand het ziet.”