Gloed van binnenuit
Na elke sessie wandelde ze het bos in. Over de stille paden liet ze haar lichaam napraten en konden inzichten zacht landen.
Vandaag wilde ze iets delen wat in haar was veranderd.
Lange tijd voelde schoonheid voor haar als macht, gezien worden, invloed hebben. Ze vond het spannend dat te zeggen, maar er zat ook eerlijk genieten in. Ze herkende het van haar moeder en zag hoe dat beeld haar jarenlang had gevormd.
Langzaam verschuift dat. Schoonheid kreeg iets anders: een gloed van binnenuit, met zachtheid en vertrouwen. Rimpels en veranderingen die haar ooit aan het twijfelen brachten, laten nu iets nieuws zien.
In het bos schreef ze een gedicht. Terwijl ze het voorlas, werd voelbaar hoe het oude verhaal losliet. Wat tevoorschijn kwam, was een warme, volle schoonheid, gegroeid uit haar leven, haar wijsheid, haar ZIJN.
Op tafel klonk haar lichaam mee. Stil, helder, aanwezig viel alles op zijn plek. Schoonheid krijgt een nieuwe taal wanneer we onszelf weer van binnenuit leren zien.